Επισκοπή Ανδρούσης

Στις αρχές του 13ου αιώνα ιδρύθηκε η Επισκοπή Ανδρούσης από τον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ τον Παλαιολόγο προς τιμήν του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Αθανασίου του Α΄, του έξ Ανδρούσης καταγομένου, με έδρα την Ανδρούσα. Υπαγόταν σε στη Μητρόπολη Μονεμβασίας. Ιδιαίτερη αίγλη και διασημότητα στον τίτλο αυτό του "Ανδρούσης" έδωσε ο τελευταίος Επίσκοπός της Ιωσήφ Νικολάου, (ο οποίος υπηρέτησε με πίστη και γενναιότητα επί σαράντα περίπου χρόνια ως Ιεράρχης την Εκκλησία του Χριστού). Ήταν αυτός ο αλύτρωτος και αλύγιστος Εθνομάρτυρας Κληρικός, ο οποίος υπέφερε αγογγύστως πολυώδεινα βασανιστήρια, κατά τον επτάμηνο εγκλεισμό στις φυλακές της Τριπόλεως το Μάρτιο του 1821 αλλά όμως επέζησε για να δει ελεύθερο το γένος των Ελλήνων και να λάβει μέρος στην αναγέννηση της επαναστατημένης Πατρίδος ως πρώτος Υπουργός της Θρησκείας και Μινίστρος του Δικαίου. Πριν από την κοίμησή του, συνέβη στις 13 Μαρτίου 1844, η Επισκοπή Ανδρούσης είχε συγχωνευθεί στην Επισκοπή Μεσσήνης από το 1833.