Ιερά Μονή Γαρδικίου

Αριστερά του δρόμου, που οδηγεί στο χωριό Άμφεια (Γαρ­δίκι) του Δήμου Θουρίας υπάρχει από τον 14ο αιώνα, η Ιερά Μονή Γαρδικίου με τον περίτεχνο βυζαντινό Ναό της διακρινόμενο για τον τρούλλο του, που είναι από τα ωραιότερα και κομψότερα δείγματα της μεταβυζαντινής θολοδομίας.


Το μοναστήρι του Γαρδικίου χρησιμοποίησε ως στρατηγικό επιτελείο και ορμητήριο ο Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δικαίος Παπαφλέσσας κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, βάσει ιστορικών απομνημονευμάτων Μεσσήνιου αγωνιστή, ενώ λειτουργούσε ως ανδρική μονή.

Στα έτη 1920-1929 μεταξύ των Πατέρων, που εμόνασαν σ' αυτή συγκαταλέγεται και ο έλληνας Ιεραπόστολος στα βάθη της Αφρικής, Αρχιμ. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος από το Βασιλίτσι της Μεσσηνίας.

Στα ανακατασκευασμένα κελλιά της και τον πύργο της λειτούργησε από το έτος 1958 μέχρι και το έτος 1977 το φιλανθρωπικό Ίδρυμα Άσυλο Ανιάτων, της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, με την ανύ­τακτη φροντίδα και μέριμνα του ιδρυτού του, μακαριστού Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Δασκαλάκη (1945-1961)και φιλοξενήθηκαν σ' αυτό εκατοντάδες άποροι ανίατοι ασθενείς. Μετά τη μεταστέγαση του ως άνω ιδρύματος σε νέο επιβλητικό και ευρύχωρο κτιριακό συγκρότημα το έτος 1977, υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Θέμελη (1965-2007), το μοναστήρι με Προεδρικό Διάταγμα το έτος 1980 έγινε γυναικείο και λειτούργησε με δύο μοναχές, πού έζησαν σ’ αυτό για για λίγα χρόνια.

Σήμερα ανήκει στις διαλελυμένες Μονές της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας.